Hoe gaat het nu…

      Geen reacties op Hoe gaat het nu…

De laatste blog is alweer een tijdje geleden. Het was een zware tijd die Gerrit-Jan toen meemaakte. Gelukkig gaat het nu stukken beter.

Inmiddels zijn we weer bijna een maand thuis.
24 juni zijn we door de taxichauffeur van de kliniek afgezet op het vliegveld in Mexico-City. Op het vliegveld konden we wachten in de loungekamer en genieten van lekkere drankjes en een buffet. Helaas kon Gerrit-Jan geen gebruik van maken het buffet i.v.m. de voorschriften qua voeding. Voor de vlucht zijn we afgezet bij de gate. Gerrit-Jan had van een medepatiënt een M3 masker gekregen die hij de terugreis heeft gedragen om geen bacteriën of virussen op te lopen.

In het vliegtuig was het personeel op de hoogte van Gerrit-Jan en zijn behandeling. Dat had ik de heenvlucht doorgegeven. Onze gegevens hebben ze toen meteen genoteerd. Gelukkig kon hij het meeste eten en drinken nuttigen en waren er verder geen speciale aanpassingen nodig. Heel toevallig zaten we naast een nicht van Dr. Ruiz die Gerrit-Jan in Mexico behandeld heeft.
Zij zag dat hij het moeilijk had tijdens de vlucht en heeft hem gerust kunnen stellen door met hem te praten.

25 juni zijn we na een goede terugvlucht van 9 ½ uur geland op Nederlandse bodem! Het was ook echt tijd. De behandeling was voor vertrek al 2 dagen afgelopen en de nieuwe groep was al gearriveerd.
De laatste dagen in Mexico werd het gemis van onze lieve kinderen steeds groter, waardoor de nachtrust nog minder werd en daarnaast had Gerrit-Jan last van alle rotzooi in zijn lichaam.
Op Schiphol stonden onze ouders en kinderen ons op te wachten. Al moesten we nog ruim een uur wachten om elkaar te kunnen omhelzen i.v.m. bagagecontrole van de vlucht uit Mexico.

Bij thuiskomst hing er een groot spandoek met “Welkom thuis Gerrit-Jan” in onze tuin.
Het is erg fijn om weer thuis te zijn en te slapen in je eigen bed met de kinderen om ons heen. Dit doet Gerrit-Jan erg goed bij zijn herstel en geeft hem veel positieve kracht.
Gelukkig was ik de eerste week van thuiskomst nog vrij om het een en ander te regelen, zoals de medicatie voor de nazorg, het opstarten van de huishoudelijke hulp, regelen van fysiotherapie, informatie doorgeven voor de nazorg aan de huisarts en neuroloog, maar vooral te kunnen zorgen voor Gerrit-Jan en de kinderen.

Vorige week heeft Gerrit-Jan voor het eerst bloed geprikt. Zijn bloedwaardes waren gelukkig goed en iets gestegen. Ondanks dat hij zich redelijk goed voelt moet hij toch goed blijven uitkijken de aankomende tijd heel erg oppassen met alles wat met bacteriën en virussen te maken heeft. Zorgen dat zijn immuunsysteem kan groeien en volwassen worden. De aankomende maanden moet hij dus aansterken! In oktober zal hij zijn eerste vaccinaties weer opnieuw krijgen.
In huis hebben we vele maatregelen genomen. Zo staat er overal desinfectie, liggen er mondkapjes bij de ingang en hebben we luchtzuiveraars in huis, voedingsvoorschriften etc.
Mocht hij toch koorts krijgen, dan moeten we meteen aan de bel trekken.

Het hele avontuur in Mexico lijkt al weer zo ver weg. Wat kan een maand achteraf toch snel gaan! Voor Gerrit-Jan was het een hele bijzondere maand om nooit meer te vergeten. Hij is hier iedereen erg dankbaar voor. Gerrit-Jan heeft nu een nieuw immuun systeem versie 2.0. Met de patiënten uit zijn groep heeft hij nog veel contact via een whatsapp groep. Zo houden ze elkaar op de hoogte en kunnen ze ervaringen uitwisselen.

Afgelopen week kwam er een tragisch bericht van de kliniek uit Mexico. Eén van de patiënten van de groep na Gerrit-Jan is overleden door hevige koorts na de stamceltransplantatie. Ruim een maand geleden lag hij zelf in het ziekenhuis met hoge koorts. Gelukkig is hij daar bovenop gekomen, maar beseft zich weer des te meer dat de behandeling zeker niet zonder risico’s is en hoe heftig het was.

Inmiddels is voor ons de zomervakantie aangebroken, zodat we lekker een paar weken samen zijn en kunnen genieten van leuke dingen. Al blijft het voor Gerrit-Jan nog heel beperkt en is hij nog vooral veel thuis.

Voorlopig zal dit een van de laatste blogs zijn. We willen ons samen richten op een mooie toekomst. Daarnaast verwachten we in december ons 3e kindje. Onverwachts, maar super blij zijn we met dit mooie nieuws! Dit geeft ons veel kracht en positieve energie.

Carpe diem!